Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny

De jazzy opera van Kurt Weill vertelt het verhaal van een valstrikstad waarin genot als enige wet geldt. Wat lijkt op een paradijs, verandert snel in een hel.

Maatschappelijk relevant muziektheater voor de eigen tijd, daar was het Kurt Weill om te doen bij de compositie van Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny. Drie voortvluchtige criminelen stichten out of the blue de nieuwe stad Mahagonny, een ‘valstrikstad’ die de menselijke ondeugden en zucht naar genot ten volle exploiteert en er haar fortuin op bouwt. Geleidelijk verwordt dit consumptieparadijs tot een hel waarin plezier en lust de enige morele wet vormen en waarin alles is toegestaan zolang je maar betaalt. Voor Ivo van Hove, regisseur van een nieuwe productie van Mahagonny, is de jazzy opera van Kurt Weill en Bertolt Brecht urgenter dan ooit. In een visueel strakke stijl, die inzet op de onduidelijke grens tussen het reële en het virtuele, slaat hij de brug tussen de maatschappelijke crisis van de late jaren 1920 en vandaag. Van Hove: ‘We leven in een tijd waarin de verdeeldheid nog nooit zo groot is geweest. We zijn getuigen van een nieuwe klassenstrijd.’